Sobota, 10 grudnia 2016. Imieniny Danieli, Bohdana, Julii

Matka Boska Bolesna – Pieta Oborska

2015-03-31 12:39:21 (ost. akt: 2015-03-31 12:43:51)

Podziel się:

Pisząc od kilku tygodni o różnych przejawach kultu maryjnego w naszym regionie, zaciekawiło mnie, jakie jeszcze miejsca związane z osobą Matki Bożej są w orbicie zainteresowań mieszkańców powiatu.

Po przeprowadzeniu kilku rozmów dowiedziałem się o częstych wyjazdach pielgrzymkowych organizowanych zazwyczaj prywatnie do Sanktuarium Maryjnego w Oborach. Obory to stara wieś rycerska o metryce średniowiecznej,  położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie golubsko-dobrzyńskim, w gminie Zbójno.  Od 1599 roku należała do dóbr Łukasza i Anny z Galemskich Rudzowskich. W 1605 roku małżeństwo Rudzowskich postanowiło wnieść w swej majętności kościół i osadzić go zakonnikami- karmelitami konwentu bydgoskiego. Pod budowę klasztoru przeznaczyli szczyt najwyższego wzniesienia w okolicy zwanego Grodziskiem, a obecnie Kalwarią. Prace budowlane trwały prawie 150 lat. Zabudowania kościoła i klasztoru stworzyły czworobok, którego dwie strony - północną i zachodnią stanowił klasztor, wschodnią – zakrystia, południową zaś – kościół. Oficjalnie budowę zakończono 7 maja 1753 roku. Wewnątrz zamkniętego czworoboku usytuowany został wirydarz. W ołtarzu głównym oborskiej świątyni umieszczona została łaskami wsławiona Figura Matki Bożej Bolesnej. Oborska Pieta jest dziełem pomorskiego, być może bydgoskiego artysty, prawdopodobnie karmelity z końca XIV wieku. Ta niewielka (64,5 x 42 cm) figurka, wyrzeźbiona z drewna lipowego, pokryta polichromią, przedstawia Bolesną Matkę pochyloną nad zdjętym z krzyża i złożonym na jej kolanach ciałem Syna. Już w Bydgoszczy, gdzie była ozdobą klasztoru karmelickiego, uznawana była za cudowną. W latach 1581-1593 wstawiennictwu Pani Bolesnej przypisywano 7 cudów. Gdy w 1605 roku trafiła do Obór, miały miejsca nowe, liczne cudowne uzdrowienia (np. chorążego Łosia z kalectwa, czy niewidomego od urodzenia dziecka). Choć bydgoscy karmelici po paru latach próbowali odzyskać figurkę, miała ona cudownie powracać do Obór. Być może jest to ślad sporów i pertraktacji między oboma konwentami karmelickimi. Cudowna figura ocalała w czasie najazdów szwedzkich, choć kilkakrotnie miały miejsce napady na klasztor, co przyczyniło się do wzmożenia kultu Matki Bożej. W 1747 roku wystąpiono z prośbą o rozpoczęcie procesu koronacyjnego. Niestety nie doprowadzono go do końca. Jeszcze w 1761 roku zanotowano i udokumentowano 78 nadzwyczajnych łask i cudów, lecz wkrótce Rzeczpospolita przestała istnieć i proces został wstrzymany. Karmelici jednakże pozostali w Oborach przez cały okres zaborów, co również przypisywano cudownemu wstawiennictwu Matki Boskiej Bolesnej. Chociaż od 1864 roku rząd carski zakazał pielgrzymek, to i tak prywatnie rzesze ludzi ściągały do Obór do cudownego wizerunku Maryi. W okresie międzywojennym dał się zaobserwować wzrost kultu Oborskiej Pani, ale już we wrześniu 1939 roku szybko zbliżający się front zmusił ojców do zabezpieczenia Piety przed kolejnymi barbarzyńcami. Ocalenie figurki było wynikiem niezwykłej zapobiegliwości jednego z braci zakonnych, który zamkniętą w drewnianej skrzyni początkowo ukrył w jednej z katakumb na starym cmentarzu, a później zakopał w ziemi pod budynkiem gospodarczym u lokalnego rolnika. Niemcy, mimo poszukiwań, Pani Bolesnej nie znaleźli. Sześcioletnie zawilgocenie odcisnęło na wiekowym drewnie swoje piętno- uszkodziło polichromię i drewno. Dzięki zabiegom konserwatorskim udało się jednak przywrócić figurze jej pierwotne piękno. 18 lipca 1976 roku w uznaniu ponad pięciowiekowego kultu oborskiej Piety, Święta Kongregacja ds. Kultu Bożego w Rzymie zezwoliła na ukoronowanie koronami papieskimi wizerunku Matki Bożej Bolesnej w Oborach. Dokonał tego Stefan kardynał Wyszyński Prymas Polski w asyście biskupów płockich. Dzisiaj sanktuarium w Oborach po Jasnej Górze, Licheniu, Kalwarii Zebrzydowskiej, Piekarach, Gietrzwałdzie i Gidlach należy do jednych z najliczniej odwiedzanych, nie tylko przez mieszkańców Ziemi Dobrzyńskiej i Mazowsza Płockiego, ale także Warmii, Kujaw, Ziemi Chełmińskiej i Michałowskiej, Pomorza, Kurpi, sanktuariów Maryjnych w Polsce. Odpusty odbywają się trzy razy w roku w święta: Matki Boskiej Szkaplerznej (w niedzielę po 16 lipca), Matki Boskiej Wniebowziętej (15 sierpnia) oraz Matki Boskiej Bolesnej (w niedzielę po 15 września). Więcej o klasztorze i kościele w Oborach, jego historii, zabytkach i ludziach związanym z tym miejscem można przeczytać w licznych pracach prof. Mirosława Krajewskiego, m.in. Sanktuarium Maryjne Ojców Karmelitów w Oborach. Zarys dziejów, architektury i kultu (1983) czy wydanej w 2005 r. z okazji 400-lecia fundacji monografii albumowej pt. Tronująca w sercu tej ziemi. Wołanie o powrót do korzeni.

Komentarze (2) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Zacznij od: najciekawszych najstarszych najnowszych

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB

  1. Pokręt #1899520 | 46.112.*.* 5 sty 2016 19:42

    Czy Matka Boska była ochrzczona? Jaką miała narodowość? Czy miała dzieci z Józefem oprócz Jezusa, który nie był jego synem? Czy Józef miał dzieci z poprzedniego małżeństwa? Czy zastała przeniesiona żywcem do nieba?Kiedy urodził się Jezus? Może jakiś pan w czarnej spódniczce zechce odpowiedzieć na te pytania?

    Ocena komentarza: warty uwagi (2) ! - + odpowiedz na ten komentarz

  2. MK #1899395 | 83.23.*.* 5 sty 2016 18:07

    ważna wiadomoćć

    Ocena komentarza: warty uwagi (1) ! - + odpowiedz na ten komentarz