Czwartek, 8 grudnia 2016. Imieniny Delfiny, Marii, Wirginiusza

ORGANIZACJE SPOŁECZNO – KULTURALNE W BIEŻUNIU W LATACH 1918-1939

2016-08-26 13:26:58 (ost. akt: 2016-08-26 13:28:35)
Macewa z grobu Estery Lipszyc( zm.29 września 1931 r.) pochodząca z cmentarza żydowskiego w Bieżuniu, zbiory Muzeum Małego Miasta w Bieżuniu Oddział  MWM w Sierpcu, fot. Z. Dobrowolski

Macewa z grobu Estery Lipszyc( zm.29 września 1931 r.) pochodząca z cmentarza żydowskiego w Bieżuniu, zbiory Muzeum Małego Miasta w Bieżuniu Oddział MWM w Sierpcu, fot. Z. Dobrowolski

Podziel się:

Organizacje żydowskie: Bikur Cholim – Bractwo Opieki nad Chorymi Chewra Kadisza – Święte bractwo

Towarzystwa Pielęgnowania Chorych "Bikur Cholim" (hebr. odwiedzanie chorych) to filantropijna charytatywna żydowska organizacja społeczna, której celem było odwiedzanie oraz fizyczna i psychiczna pomoc osobom chorym i biednym, w tym prowadzenie stołówek. Przed II wojną światową w Polsce, Bikur Cholim działał w każdym mieście, gdzie funkcjonowała gmina żydowska.

W Księdze Pamięci Żydów Bieżuńskich znajdujemy krótką relację Benjamina Chanocha dotyczącą działalności tego Towarzystwa: „Było jeszcze u nas Bractwo Opieki nad Chorymi – Bikur Cholim, któremu przewodniczył Hersz Pazmanter i Szmuel Tewl. Mieli oni do swojej dyspozycji określony sprzęt sanitarny, na który każdy mógł sobie pozwolić. Wypożyczali go zawsze w razie potrzeby. Członkowie bractwa odwiedzali chorych, obejmowali dyżury, kiedy bliscy padali ze znużenia. Bractwo płaciło także za pomoc lekarską udzieloną tym, których nie stać było na opłacenie lekarza.”
Kolejne charytatywne stowarzyszenie żydowskie nosiło nazwę Chewra Kadisza. Było to bractwo pogrzebowe, działające we wszystkich gminach żydowskich. Sprawowało wraz z rabinem nadzór nad cmentarzem. Dbało również o to, aby każdy Żyd miał należyty pogrzeb. Pierwsze bractwa powstały w XVIII wieku. Tak jego działalność w Bieżuniu wspomina Benjamin Chanoch: „Z kolei Chawra Kadisza -Święte Bractwo zajmowało poczesne miejsce w trosce o odchodzących na wieczny odpoczynek. Przez wiele lat na jego czele stali: Akiba Szlomo Kirszenbaum, Benjamin Meir Chil, Lajzer Bluman, Efraim Fiszel Leman, Załman Wajmel i Hersz Pazmanter. Bractwo to miało autonomię w mieście, miało swój kodeks, według którego zapisywano każdego mieszkańca, który zgrzeszył przed Bogiem i ludźmi. Ci kandydaci, którzy chcieli zostać członkami bractwa, byli przez pewien czas na stażu i musieli wykonywać wszystkie polecenia i proste prace. Bractwo pogrzebowe obsługiwało wszystkie warstwy ludności, a jego członkowie nigdy nie zapominali przy tej okazji wypić kielicha. Szczególnie uroczyście obchodziło Chewra Kadisza rocznicę Mojżesza Prawodawcy – wyprawiając wielką ucztę, sławną w miasteczku.”

Komentarze (0) pokaż wszystkie komentarze w serwisie

Dodaj komentarz Odśwież

Dodawaj komentarze jako zarejestrowany użytkownik - zaloguj się lub wejdź przez FB